Lee Vining aan Mono Lake

Het is nu 18.25 en we zijn net aangekomen in Lee Vining. Dit kleine plaatsje is gelegen aan Mono Lake, vlakbij de Tioga Pass ingang van Yosemite. Bij het eerste het beste motel besloten we onze kans te wagen, maar helaas hing er een bordje No Vacancy. Toch maar even vragen en we liepen de eigenares bijna omver toen we binnenliepen. Ze had net een annulering gehad dus we hadden geluk, volgens haar zat alle 'lodging' in Lee Vining verder vol. Ze bood een goede prijs en besloten de kamer te nemen. Weer een grote kamer met tv en gratis internet.

Maar goed eerst natuurlijk nog de route van Morro Bay naar San Francisco (eergisteren, donderdag 11 september). Woensdagavond 10 september eerst wat eten in het dorpje. Zowat alle restaurants waren dicht of te duur, en we kwamen uiteindelijk terecht in een hele foute karaoke bar. Haha, wel gezellig. Een man met cowboyhoed en een mager, wat ouder vrouwtje deden hun best met de karaoke. Aan de bar zaten wat dronken personen en achter de bar stond een hele foute barvrouw. Aan de kust moest er natuurlijk Fish and Chips gegeten worden, dus dat werd weer door Fedora en mij gedeeld, inclusief een salade, groot glas bier ernaast en het werd zowaar nog een succesvolle avond. De volgende dag op weg naar San Francisco!

Een lange route, maar wel 1 met fantastische uitzichten over de Grote Oceaan. Geweldige kliffen en mooie brandigen en stranden. We besloten om bij Monterrey de 17 mile drive te doen. Een soort besloten gemeenschap woont hier aan de kust op een soort schiereiland. We hebben dus de scenic route van 17 mijl gereden en gestopt bij diverse uitzichtspunten. Een bekend punt is de Lone Cypress Tree. Een Cypres boom staat hier in zijn eentje op een rotspunt en trotseert de elementen. Verder heel veel vogels een zeeleeuwen (rook ook erg lekker). Vervolgens verder langs de kust met nog een korte stop bij Pigeon Point Lighthouse, een vuurtoren gelegen op een rots. Het waaide hier behoorlijk en het water ging flink tekeer, er is hier ook een hostel gebouwd, dus daar willen we nog wel een keer naar toe in de toekomst, is supermooi gelegen. Na deze rustige mooie route was het tijd om via een 5-baans snelweg San Francisco in te scheuren. De stad lag onder een dikke laag mist en dit gaf een en ander wel een speciaal tintje. We dachten een hostel geboekt te hebben aan de kust bij Fisherman's Warf, maar dit bleek niet helemaal correct. We kwamen terecht in een hostel in het centrum. Op zich geen probleem. Gelukkig hadden we al besloten om eerst naar het hostel in het centrum te rijden en daar na te vragen waar de boeking nu precies gemaakt was. Ging ook nog het autoalarm af, dus we waren het middelpunt van de belangstelling. Auto geparkeerd in een garage naast het hotel en vervolgen even uitrusten op de kamer. Hele mooie kamer trouwens. Een van de jongens achter de balie bleek een Nederlander te zijn, maar hij was niet erg sociaal, dus dat schoot niet op. De buurt waarin het hostel gelegen was is niet zo'n fijne, er lig een homeless shelter even verderop in de straat en er lopen dus allemaal vage figuren in de buurt. Via de voorgeschreven route vanuit het hostel besloten we wat te eten in een soort diner. Dat is toch wel super in Amerika. Lekkere hamburgers, grote porties, en alles is te delen.
De volgende dag (vrijdag 12 september), besloten we de stad in te lopen. Eerst even door Chinatown, lekker goedkope t-shirts gekocht (4 dollar voor 2 shirts) en daarna doorgelopen naar Telegraph Hill. De stad is gebouwd op heuvels, dus je loopt je helemaal suf. Gelukkig konden we daarna bergaf naar Pier 33 om te kijken of er nog tickets beschikbaar waren voor Alcatraz. Dat wilden we eigenlijk zaterdag doen, maar er was verder niet veel te zien in San Francisco en er was nog plaats op de tour van 15.20. We hadden dus nog een paar uur de tijd om wat rond te lopen in haven van San Francisco (Pier 39 met de vele winkels en de zeeleeuwen die al vechtend een plaatsje op een van drijvende pontons proberen te bemachtigen en Fisherman's Warf). Ondertussen hadden we alweer honger, dus doken we wederom een diner in (Johnny Rockets), geweldige ambiance en natuurlijk weer superburgers! We konden ook nog spaans praten met de obers. Dat valt wel op hier, het stikt er van de Mexicanen en Puerto-Ricanen. Ook chinezen zijn volop vertegenwoordigd. rond 14.50 begon het boarden voor de boot naar Alcatraz. Ik zal hiet niet alles opschrijven, maar de tour op Alcatraz is echt super. Je krijgt een audiotour mee (digitale tape) en via verhalen van ex-gevangenen, ex-cipiers en de nodige gevangenisgeluiden word je door het hele cellencomplex geleid. Heel bizar af en toe. Fedora kreeg de kriebels in de isolatiecel. Fantastisch om een keer te doen. Bovendien waren er nu meer zaken opengesteld dan 10 jaar geleden toen ik deze tour ook deed. Na Alcatraz met de Cable Car op naar Union Square, dichtbij ons hotel. Een lekkere witte chocolade koffie met een Blueberry Cake voor mij en mocca koffie met een chocolade taartje voor Fedora. Daarna teruggelopen naar het hotel en snel naar bed. Vanmorgen een beetje uitgeslapen en rond 10.30 vertrokken vanuit San Francisco. In 1 keer helemaal goed gereden! San Francisco is een mooiere en rustigere stad dan Los Angeles, maar de wegen zijn een gekkenhuis. Eerst nog even langs de bekende huisjes aan Alamo Square en daarna via de Bay Bridge en Oakland op naar Yosemite National Park. De tussenstop was in JonesTown. Een klein, soort van Western Stadje. Na wat heen en weer geloop besloten we een diner in te gaan aan het begin van het dorp. Voor mijn een BBQ Beef Sandwich met frites en voor Fedora een Kip Burger met uienringen. Wederom ontzettend lekker en goede porties. Daarna via een route helemaal langs de noordgrens van Yosemite gereden. Via een geweldige pas (de Sonora Pas) met fantastische uitzichten, kwamen we dan uiteindelijk aan in Lee Vining na eerst een korte stop gemaakt te hebben aan het Mono Lake. Een merkwaardig meer met uitstekende rotspunten. We gaan zometeen even 'de stad' in, ik heb wel een keer zin aan een lekker biertje. We zitten hier vlak aan de grens met Yosemite, dus morgen rijden we via de Tioga Pas het oosten van Yosemite in. De komende dagen ligt alles open, we hebben de route, maar de overnachtingsplaatsen liggen niet vast. Het gaat allemaal hartstikke goed met eten en slapen en rijden.